ayna ayna söyle ona..

Aklının ilk ermeye başladığı çağlarda hayal kurmaya başlar insan..herşeyin hayalini kurar ister istemez ölümün bile..ölüm korkutur kötüdür istenmeyendir oysa..ama dedim ya hiç istemesen bile hayatında en az bi kere hayalini kurmuşsundur ölümünün..kocaman kırmızı bi elma şekerinin..büyük bi uzakatan kumandalı arabanın..karnendeki yıldızlı pekiyilerin..sonra büyür insan..kendine yaptığı en büyük kötülüktür bu büyür hızla..hayalleri de büyür onunla beraber..masumiyetlerini saflıklarını yitirir tüm hayalleri..kırmızı elma şekeri afilli bi okul..uzaktan kumandalı araba yaldızlı jantlarıyla kocaman bi bisiklet..karnedeki yıldızlı pekiyiler mahallenin en güzel kızın memeleri oluverir sen farkına bile varmadan..hayallerini katledersin işte böyle bilmeden..ama isteyerek..sonra bi bakarsın yok oluvermiş tüm hayallerin ve hayal kurmayı bile beceremeyen bi taş olur yüreğin ıssız soğuk ve yalnız..işte tam burda mucizeler başlar..hayallerinin yerine mucizeleri koymaya başlarsın ama olmaz yeri dolmaz..mucizelere inanmaya başlamak kaybetmeye başlamaktır..yalnızlaşmaktır hızla düşmektir alabildiğine..çünkü hiç bi hayalin tadını vermez hiç bi mucize..