skerim başlığını lan..

Hayatım boyunca hep güvenilir bi adam olmak istedim ben..hayırlı evlat sadık sevgili iyilerin dostu kötülerin amansız düşmanı olmak istedim..tam 30 sene geçti..annemin beni mutluluktan ağlayarak kucağına almasından bu yana..bu 30 sene boyunca herkesin hep en pis işlerini yapmaya talip oldum..hep dedim kötü gün dostu olayım aman iyi gününde yanında olmayayım..kimi idareci bi adamsın sen dedi bi zaman kimisi içten pazarlıklı..belki kimisi şerefsiz demiştir..ama bunu hiç yüzüme söyliycek cesareti bulamadılar..tanıdığım tüm insanların en iyi arkadaşı olmaya çalıştım..bazen bilerek bazen hç bilmeden hiç istemeden..şimdi nerdeyim..bi kendimin bildiği bi yerdeyim..sorsan kimse adımı hatırlamaz ki benim..bende pek kullanmıyorum zaten son yıllarda adımı..hacı hafız kanka kardeşim birader dostum gibi birsürü sıfat yakıştırıldı yıllardır..ben bile unutuyorum bazen adımı..işin kötüsü ne biliyomusun..hani dedim ya bundan tam 30 sene önce almış annem beni kucağına..ağlayarak..ben bu 30 senede onu hiç kucaklayamadım ki..

..

revamı bu yalnızlık nefes almayı unutuyorum bazen..ama unutamıyorum yalnızlığımı..içime iliklerime işliyor..kendimi çekip kurtaramıyorum..oysa ne kadar kolay kandırmak beni..ne kolay inandırmak hayatın pembeliğine masum bi öpücükle..başı yok sonu yok acı yok..alabildiğine uzanan bi karanlık hepsi bu..gösteremem zayıflığımı öne eğemem başımı yıkılmamış gibi hiç yıkılmıycakmış gibi..başım dik yüreğim dik..kan ağlarken her zerrem..yoruldum yaşlandım kayboldum..bi şarkıyı yüzlerce kez dinlemek gibi hayat..hep başa sarıp sanki hiç bitmiycek gibi dinlemek..biten herşeye inat..kendimi sorumlu tutuyorum tüm korkularımdan..ben olmasam olmazlarmış gibi sanki..atamıyorum üstümden bu hafifliği..bu yükü paylaşıcak omuz bulamıyorum..sesler çok uzaktalarmış gibi..net değil..benim değil..sen değil..sadece yazmayı unutmadı parmaklarım..unuttular tenini ellerini sana dair herşeyi..sadece adını hatırlıyorum..işte en çok bunu kaybetmekten korkuyorum..

21 numara..

mutsuzum..en çok böyle zamanlarda özlüyorum seni..oysa sen yanımda yanıbaşımdasın..

dur sadece dur..

ölecek kadar bile cesur değilim..yaşayacak kadar haysiyetli olabileyim..
canım sıkkın hakikatten çok sıkkın..


hepsi bu..

iki arada bir korkuyorum..

..tüme giren şemsiyenin açılmadığını açılamayacağını anladığımda çok geçti herşey için..işte çürüyor içim dışım varım yoğum..buna kim sebep oldu..sen ben hangimiz ışığın etrafında uçuşan kelebekler gibi girince bir avuca bıraktık hayat tozumuzu..hangimiz katil..hangimiz maktül..

eksik..

her adımda biraz daha fazla çekti bu kör kuyu bizi içine..içinden çığlıklar geçen kısa bir filmi hayat sanıp yarı açık gözlerle seyrederken sen..bir umut daha vurdu kendini şakağından..
seni sarıp sarmalayıp..benim bile bulamayacağım ulaşamayacağım bir yere saklamak çabam..
hiç bir acı uğramasın istasyonuna ve hayat teğet geçsin senin dolaylarına..
ağlamayı unut acıyı unut hissizleştikçe hissizleşsin yüreğin..
tüm korkularından arınıncaya dek..
kendime yaptığım en büyük kötülük bu olucak olsa bile.. gidiyorum..

hepsi bu..

sessiz..

şimdi varoşlarında bu kentin..ılıman iklimlerinde yani..sessiz sedasız geçen gecelerinde..küçük kuşlar şarkı söylerler..yağız delikanlılar gibi işlerken hayatın gecenin her bir hücresine..alnımızdan akan sıcak terler göğsümüzde madalyonumuz olur..işte böyle ezgin gecelerinden birinde..sırf bana inat..sırf hayata inat kapattı gözlerini..neler olduğunu kimse anlayamadı..bu karanlık benden ağır..düştüm düşerim şimdi..ya özlemeseydim hiç ellerini..misal unutsaydım seni..bir şişe rakı dolaylarında..ismin herzaman ki büyüsünü yitirseydi..istasyonumdan geçmiş bi trenin çığlığı hafızamda şimdi..kimbilir kaç gece taşıdı yüreğinde..kimbilir kaç acı..soğuğu hissetmeyi iyi bilirim..iliklerim üşdüklerini haykırana dek..sonra anlık kayboluşlar başlar..bir daha bir daha ve sırayla..hiç hissettirmeden çekip giderler..umutsuzluğu bu coğrafyada öğrendim ben..kan tükürüp gülebilmeyi..bu coğrafya şahit oldu ilk cinayetime..ve ilk tecavüzüme burda uğradım..her bi karesinde kokum gizli..bulabilirmisin..beynim akarken sol kulaımdan..sinsi bir gece bekçisi belirir gözümün önünde..güler aldırmadan..hiç aldırmadan hemde..gülerim bende..sanki çokmuş gibi kahkahalarım deli gibi savrurum her yana onları..söz bir daha hiç ölmiycem..söz bir daha hiç bilmiycem..çıkarıp saklayıp bi köşeye neyim varsa..hiç ağlamadan hiç bağarmadan

üstümden geçti hayat..

tamam şimdi vakit gelmiştir herhalde..sessizce uzandığım bu yerden doğruldum..aynı sessizlikle yaklaştım pencerenin kenarına..işte oradaydın gene..aynı ihtişamla süzülürken gözlerinden yıldızlar..umutsuz fakir bi çocuğun gelecek hesapları yapmaya başladığı yaşlardaydım..babam kapıcı annem fahişeydi benim..üstüm toz kokan toprak sahaların kiri..arkadaşlarımı vurmuştu kör birer kibritçi kız şakaklarından..gülmek geliyor içimden..yüzümün kıvrımları hatırlamıyor..yıllanmış birer mahkum gibi büzülüyolar kayboluyolar sonra..ister istemez düş görüyorum..koyu kahverengi gecelerde..sonra koşup kayboluyorum..bir gri bulutun içinde..sesler çok yakındalarmış gibi oysa..aslında karanlık tüm evren..ve ben arıyorum belki bulurum bir çiğ tanesi..kamaşır gözlerim..uyurum bir lodosun koynunda..işte ordasın..yine mağrur ve hüzünlü..yavaşça isyan ederken kirpiklerim bu varoluşa..bi çocuk ağlıyor düşümde..sen oluyorum..eriyorum..

ey hayat..

hem zaten ben pek beceremiyorum kendimi kandırmayı..ha kendimle acayip kafa yaparım o ayrı..bu da benim gibi pek fazla bir işe yarayamayanların tek tesellisi olmuştur tarih boyunca..biz tutunıcak bi dal bulamadığımız vakit..var olan tüm dallarımızla öylesine bir dalga geçeriz ki..bütün tanrıları toplasan biraraya bundan daha büyük bir kaos yaratamazsın..her neyse..(d)üzülmek te acının yarısı demiş..kimbilir kim..çok uzun zaman önce bi köşe başında öldürülüp üstüne örtülecek gazete kağıdı bulunamadığından..ve tüm şehri bir çürümüşlük kokusu alınca herkez sandı ki yaşlı şarapçı öldükten sonra kirletti dünyamızı..oysa nerden bilebilirlerdi..biz o şarapçıdan üreyen milyonlarca pisliktik..ve yavaş yavaş sessiz sedasız..kirletiyoruz beyinlerini..

yaşamıyorum sanatımı icra ediyorum..

oysa neler anlatmışım sana çocukluğuma dair..bana dair ne sırları paylaşmışım olmadığın saatlerde..anlatmayı sevmiyorum dinlemeyi sevmediğim kadar..ben çok birşey sevmiyorum..şimdi bir ben bir sen etmiyor..şimdi hiçbir hayal para etmiyor..

korkuyubeklerken..

Bu hayatsal bir denemedir..bu denemeyi yapmaktaki amacım..yazarak daha ne kadar terbiyesizleşebileceğimi görebilmektir..saygılarımla..